Samuray zırhları, her biri adeta bir sanat eseri olarak değerlendirilen yapılardı. Bu zırhlar sadece savaşta koruma sağlamak için değil, aynı zamanda rakibi korkutmak ve sindirmek amacıyla da kullanılırdı. Birçok farklı parçadan oluşan samuray zırhı, kullanılan malzeme ve yapım teknikleri açısından oldukça benzersizdi.
Klasik Japon zırhı kareye yakın ve kutuya benzer bir yapıdaydı. Ancak Sengoku Dönemi boyunca farklı klanlar arasında sürekli savaşlar yaşandığı için zırhlarda önemli değişimler ve yenilikler ortaya çıkmıştır. Bu dönemde ağır işlemeli zırhlardan daha sade ve sert kaplamalarla güçlendirilmiş zırhlara doğru bir gelişim görülmüştür.
Japon zırhını oluşturan önemli parçalar ve işlevleri şu şekildedir:
Kabuto: Samurayın rütbesini gösteren ve savaş alanında dikkat çekmesini sağlayan miğferdir. Özellikle 16. yüzyılda çeşitli armalarla süslenmiştir.
Menpo: Metal ya da deriden yapılmış yüz zırhıdır. Burnu, yanakları ve yüzün bir kısmını korur.
Dô: Göğüs zırhıdır. Erken dönemlerde omuzdan aşağı sarkan bir yapıdayken, 15. yüzyıldan itibaren belde bağlanan daha hareketli bir forma dönüşmüştür.
Kote: Kol zırhıdır. İlk dönemlerde yalnızca sol kolda kullanılırken zamanla iki kola da uygulanmıştır.
Kusazuri: Katlanır plakalardan oluşan ve bacakları koruyan zırh parçasıdır.
Sode: Omuz ve kolun üst kısmını koruyan geniş zırh plakalarıdır.
Suneate:Diz altından ayak bileğine kadar uzanan bacak zırhıdır.
Haidate: Uylukları koruyan kalça zırhıdır.
Samurayların en önemli silahı kılıçtı. Bir samurayın gündelik kıyafetleri dışında taşıması gereken en önemli eşyası kılıcıydı. Samuraylar genellikle kemerlerinde iki kılıç taşırdı ve bu durum onların sosyal statülerinin bir göstergesi sayılırdı. Kılıç, samuray için yalnızca bir silah değil, aynı zamanda yaşam ve ölüm arasındaki ince çizgiyi temsil eden bir semboldü.
Bir samuray dışında kimsenin o kılıca dokunmasına izin verilmezdi. Hatta kılıcın kınına izinsiz dokunmak bile büyük bir saygısızlık sayılabilirdi.
Samuraylar kılıç seçerken kılıcın keskinliği, esnekliği ve bıçak üzerindeki dalgalı desenlere dikkat ederdi. Ayrıca kılıcın hangi usta tarafından yapıldığı ve hangi koşullarda üretildiği de önemliydi.
Erken dönem samurayları için ok ve yay da çok önemli silahlardı. Japon yayı olan yumi, yaklaşık 210–270 cm uzunluğundaydı ve tutma yerinin merkezde olmaması en belirgin özelliğiydi.
Samurayların kullandığı bir diğer önemli silah ise Japon mızrağı olan yari idi. Genellikle yaklaşık 240 cm uzunluğunda olan bu mızrak, özellikle savaş alanlarında oldukça etkili bir silah olarak kullanılmıştır





