794 ile 1185 yılları arasındaki Heian Dönemi, Çin’in etkilerinin Japonya üzerinde yoğun olarak hissedildiği bir dönemdir. Çin örnek alınarak bir merkezi yönetim sistemi kurulmuştur. Bu, hem toprağın hem de insanın imparatorun malı olarak kabul edildiği yeni bir sistemdir.1 Ait olduğu toplumsal sınıfa göre maaş alan, vergiden muaf olan, babadan oğla geçebilen arazilere sahip olan bir kesim ortaya çıkmaktadır. Erken dönem ‘feodal lord’ ve/veya ‘daimyô’ ve/veya ‘toprak ağası’ olarak adlandırılabilecek bu kesim, imparatorluk tarafından paylaştırılan toprakların kontrolünden sorumlu tutulmuştur. Taşrada yaşayan bu kesim, özellikle 8. ve 9. yüzyıl boyunca giderek güçlenmiştir. Kendilerinin ve topraklarının güvenliğinden sorumlu olması için savaşçılar görevlendirilmişlerdir. Bu savaşçılar ile de samuray sınıfının ilk tohumları atılmıştır.





